شوشتر و تا حدود خرابه‌هاى سابله ( غير از اهواز و چند روستاى كوچكتر مانند ويس و غيره ) تماما سرزمينى خشك و غيرقابل سكونت مىباشد . اين مناطق داراى بيشه‌زارهاى زيادى است كه جانوران درنده‌اى مانند شير و گراز وحشى به تعداد زيادى در آنجا يافت مىشود . و ضمنا باتلاق‌هاى متعددى نيز در اين مناطق بين قپان و دريا و دورق و كارون وجود دارد به‌طورى كه كسب اطلاع كرده‌ام ، قلمرو چعب به وسيله سه رودخانه بزرگ كارون ، تاب ، و جراحى آبيارى مىگردد . كارون كارون كه به گمان انويل « 1 » ، و ديگران همان رودخانه قديم چوسپس « 2 » است ، ( به گمان من درست نيست ) در بيست و دو فرسخى جنوب غربى اصفهان از زردكوه ، و همان كوهى كه از طرف ديگرش زاينده‌رود جارى است ، به نام كرنك سرچشمه مىگيرد ، اين رودخانه پس از آنكه چند رشته آب ديگر از ارتفاعات لرستان دريافت مىنمايد به سوى شوشتر و بندقير جريان پيدا مىكند و در هشت فرسخى جنوب شوشتر به آب زال ( دز . م ) مىپيوندد و آنگاه به سوى جنوب و محلى به نام سابله مقر شيخ سليمان « 3 » سردودمان شيوخ كعب ، يعنى همان خرابه‌هايى كه در سى مايلى شرق بصره در عرض جغرافيايى 30 درجه و 32 دقيقه شمالى قرار گرفته سرازير مىگردد . كارون در اينجا به دو رشته تقسيم مىشود كه يك رشته از

--> ( 1 ) - Anvill ( 2 ) - Choaspes ( 3 ) - شيخ سلمان . « مترجم » .